Leraars zonder Grenzen

Solidariteit is de tederheid der mensheid ( J. Borges) 

 

Leraars zonder Grenzen, LZG, met de hoofdzetel in Gent, www.lzg.be, is een vrijwilligersorganisatie die wereldwijd educatieve projecten realiseert. Dit overkoepelt begeleiding van leraars, ontwerpen van pedagogische hulpmiddelen en promoten van internationale samenwerkingsverbanden. 

 

Een afdeling van  LZG nationaal was gevestigd in Halle en lid van de Stedelijke Raad voor Ontwikkelingssamenwerking. Sinds 2002  groeide  een grote solidariteit onder  de Halse bevolking bij de uitbouw van de verschillende onderwijsprojecten in Albanië, Oekraïne, Pakistan, Tadzjikistan, Afghanistan en Rwanda. De gemeente ondersteunde de projecten met 8015 € sinds 2002. Ook activiteiten georganiseerd in kader van Tournee Mondiale, Steunzool, Zonta en privé donoren hebben bijgedragen tot  succesvolle realisaties. Daarnaast vergeten we ook de gift niet van  Halse scholen na de aardbeving in Pakistan, bij de heropbouw van een middelbare school. De projecten dragen telkens de naam van” kind” in de plaatselijke taal. Een korte beschrijving van de toen geïmplementeerde projecten:

 

De eerste kleinschalige projecten georganiseerd door de LZG  Halle waren  sportkampen in Albanië voor Bosnische vluchtelingen en later voor Oekraïense weeskinderen. Daarna rees het DYTYNA project in Oekraïne uit de grond: de oprichting van een school voor autistische en meervoudig gehandicapte kinderen. Onze lijfspreuk ‘teach the teachers’ werd toegepast: we probeerden zowel naar aanpak van kinderen met bepaalde handicap, als naar de organisatie van pedagogische-therapeutische groepen, als naar inhoud en opbouw van de activiteiten te werken. Streven naar duurzaamheid van de projecten is een sin-e qua non.  Er werden hier schitterende resultaten bereikt omdat een groep van 10 vrijwilligers ( leerkrachten, therapeuten, neurologen) tijdens de schoolvakanties regelmatig afreisde om het multidisciplinaire Oekraïense team te begeleiden. Stad Halle sponsorde  een hydrotherapiebad.  Het centrum werd overgenomen door een lokale onderwijsinstelling. 

 

In  Pakistan investeerden we in een educatief project SUDAYAK, een overlevingsproject voor de Kalashminderheid in de Hindukush.  Het Kalashvolk (Kalasha) vormt een inheemse minderheid van ongeveer 3500 mensen in het noordwesten van Pakistan, NWFP, (Northwestern Territories) met een eigen taal, eigen traditionele klederdracht, een eigen natuurgodsdienst met heidense rituelen en een levenswijze die dicht bij de natuur aansluit. Twee  scholen werden 4 jaar financieel gesteund, leerboeken – schrijfmateriaal – lonen van 4 leerkrachten. De resultaten van de examens, die centraal worden afgenomen door de Pakistaanse overheid waren uitstekend. Er was een budget van 1 500 euro nodig om een school op jaarbasis te ondersteunen. In mei 2006 werd onder de vlag van LZG ook een computercentrum opgericht. Voor velen een absoluut revolutionair idee, maar allicht ook heel belangrijk voor de economische ontsluiting van de vallei en de vergroting van de weerbaarheid en de  tewerkstellingskansen van de Kalash-jongeren. Gaat de  cultuur daardoor niet verloren? Filosofisch zit deze oude cultuur echter zo diep geworteld in hun belevingswereld dat de invloed van toerisme en een voortschrijdende digitalisering eerder oppervlakkig werkt en de kern van hun ethisch bewustzijn intact zal laten.

Hilde Lemey + Hoed
Hilde Lemey + Wiskunde

Het onderwijsproject PULLAK in Tadzjikistan ondersteunde het leven van de Jagnoben, een  Tadzjieks bergvolk wiens Sogdische beschaving 2500 jaar geleden een groot deel van Centraal - Azië bestreek. Hun beschaving werd in de 7de eeuw na Chr. verwoest door de Arabische invallers. In 1970 werden ze door Moskou gedeporteerd om als dwangarbeiders te gaan werken in de  katoenvelden, waar velen bezweken. Na de onafhankelijkheid van Tadzjikistan in 1991 keerden een 70-tal families naar hun oorspronkelijke dorpen in het Jagnobdal terug, om wat er overbleef van de Sogdische cultuur te redden. Om de Jagnobencultuur te helpen overleven steunde LZG Halle de heruitgave van leerboeken in het Sogdisch en de bouw van een internaat op 2500 m hoogte te bekostigen. De bouw werd door de plaatselijke bevolking in de traditionele stijl uitgevoerd.

In Afghanistan werd een onderwijsproject voor Hazara weduwen gelanceerd. Door het opzetten van een alfabetiseringscampagne  en door de creatie van werkgelegenheid verhoogden de kansen op  een beter bestaan voor de weduwen. Het ingezamelde geld werd in de eerste instantie gebruikt worden voor de modernisering van een bestaande schrijnwerkerij. De vrouwen werkten er  onder een shelter, in de winter met de blote voeten in de sneeuw. Regen en sneeuw beschadigden tevens het schrijnwerkersmateriaal. Een  begeleiding van de alfabetiseringscursus, opleiding schrijnwerkerij en basiscursus boekhouding behoorden tot het onderwijsaanbod. Zie de VRT-reportage hierboven.

In Rwanda liepen onder de vlag van LZG 2 onderwijsprojecten: “ Young atletes Huye” is een atletiekclub voor lagere schoolkinderen. Met behulp van twee universiteitsstudenten die zelf ervaren lopers zijn, werden er op zaterdagvoormiddag 50 jongeren begeleid. De kinderen stapten 2 tot 4 km om de training bij te wonen. Het trainingsprogramma werd opgesteld door clubleden van OEH ( Olympic Essenbeek Halle), en aangepast door de Rwandese trainers. De Nationale Rwandese Atletiekfederatie, die het project ten zeerste toejuicht, vroeg om ook clubs op te richten in enkele andere steden in de Zuidelijke Provincie. Het nodige jaarbudget: 1,500 euro betaling trainers, 1,500 euro sportschoenen en materiaal en 200 euro voor de aankoop van water. 

 

Een tweede project, UMWANA betekent ‘kind in Kinyarwanda’, ondersteunde in 2011 het weeshuis ‘Children Village Kigarama ’Espérance’, gelegen aan het Kivu meer in Rwanda. De groep weeskinderen in Rwanda was zeer groot. Zij zijn genocide en HIV slachtoffers. 127 kinderen kregen in l’Espérance opvang. De leeftijd varieert tussen pasgeborenen en jongeren tot 21 jaar. De kinderen verbleven in leefgroepen om sociale interacties en om het familiegevoel te optimaliseren. Een groep van 12 leerkrachten, LZG Halle, bereidde een sociaal - onderwijskundig project voor, dat tijdens de zomervakantie 2011 door een zestal leden ter plaatste werd geïmplementeerd.

De internationale projecten werden afgebouwd in 2015, maar een groep vrijwillige Halse leerkrachten ondersteunt de OKAN klassen basisonderwijs in Lembeek en Alsemberg. Vanwege de corona ligt deze werking momenteel stil. 

Met tevredenheid kijk ik terug op de resultaten van de projecten! Dank aan allen die hieraan meewerkten; het was fantastisch.